Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

τοις,

5ης

[ocr errors]

εν δη τούτω οι προθιδόντες εσήμαινόν τοϊς υποκαθημένους αναβαίνειν. Οι δ' αναβάντες, και λαβόντες των Φρουρών τα όπλα έρημα, εδίωκον τους ημεροφύλακας όντας δέκα, (αφ' εκά

δε της πεμπτάδος εις ημεροφύλαξ κατελείπετο) και ένα μεν ίτι καθεύδοντα απέκτειναν, άλλον δε, καταφυγόντα προς το Ηραίον. φυγή δ' έξαλλομένων από του τείχους εις το άσυ, δρώντων των ημεροφυλάκων, αναμφισβητήτως είχαν οι αναβάντες την ακρόπολιν. Επει δε, κραυγής γενομένης εις την πόλιν, έβοήθουν οι πολίται και το μεν πρώτον εξελθόντες εκ της ακροπόλεως οι πολέμιοι έμάχοντο εν τώ πρόσθεν των εις την πόλιν φερουσών πυλών» έπειτα πολιορκούμενος υπό των προςβοηθούντων, εχώρoυν πάλιν προς την ακρόπολιν ο δε οπλίται συνεισπίπτουσιν αύτοϊς, το μεν ούν μέσον της ακροπόλεως ευθύς έρημον εγένετο: επί δε το τείχος και τους πύργους αναβάντες οι πολέμιοι έπαιον και έβαλλαν τούς ένδον, οι δε χαμόθεν ήμύνοντο, και κατά τας επί το τείχος φερούσας κλίμακας προτεμάχοντο. Επει δε των ένθεν και ένθεν πύργων εκράτησαν τινων οι πολίται, ομόσε δή έχώρουν απονενοημένως τοϊς αναβεβηκόσιν. οι δε, ωθούμενοι υπ' αυτών τη τόλμη τε και τη μάχη και εις έλαττον συνειλούντο. εν δε τούτω τω καιρώ οι μεν Αρκάδες και οι Αργείοι περί την πόλιν εκυκλούντο, και κατά κεφαλήν το τείχος της ακροπόλεως διώρυτα τον τών δε ένδοθεν οι μεν επί το τείχος, οι δε και έτι έξωθεν επαναβαίνοντας, επί ταϊς κλίμαξιν όντας , έπαιον, οι δε προς τους επανοεβεβηκότας αυτών επί τους πύργους εμάχοντο, και πύρ ευρόντες εν ταϊς σκηναϊς, υφήπτόν αύτους, προσφορώντες των δραγμάτων, και έτυχον εξ αυτής της ακροπόλεως, τεθεριε

μένα,

[ocr errors]
[ocr errors]

μένα. ενταύθα δη οι μεν από των πύργων, την φλόγα φοβούμενοι, εξήλλοντο, οι δε επί των τειχών, υπό των ανδρών παιόμενοι, εξέπιπτον. Επει δε άπαξ ήρξαντο υπείκειν, ταχύ δή πάσα η αρόπολις έρημος των πολεμίων. εγεγένητο, ευθύς δε και οι επ.

πείς, εξήλαυνον. ο δε πολέμιοι ιδόντες αυτούς απεχώρους, κατα- λιπόντες τας τε κλίμακας και τους νεκρούς, ενίους δε και ζώντας

αποκεχωλευμένους, απέθανον δε των πολεμίων οί τε ένδον μαχόμενοι, και οι έξω αλώμενοι, ουκ ελάττους των ογδοήκοντα. θα δη θεάσασθαι παρήν επί της σωτηρίας τους μεν άνδρας δεξιουμένους αλλήλους, τας δε γυναίκας πιείν τε φερούσας και άμα χαρά δακρυούσας πάντας δε τους παρόντας τότε γε το όντι κλαυσίγελως είχεν.

[ocr errors]
[ocr errors]

Ενέβαλον δε και τα υσέρω έτει εις τον Φλιούνται οι τε Αργείου και οι Αρκάδες άπαντες. αίτιον δ' ήν του επικείσθαι αυτους αεί τοϊς Φλιασίοις, ότι άμα μεν ωργίζοντο αυτοϊς, άμα δε εν μέσω είχον, και εν ελπίδι ήσαν αεί, δια την απορίαν των επιτηδείων παρασήσεσθαι αυτούς. οι δε ιππείς και οι επίλεκτοι των Φλιασίων και εν ταύτη τη εμβολή, επί τη διαβάσει του ποταμού, επιτίθενται συν τοϊς παρούσι των Αθηναίων ιππεύσι: κκαι κρατήσαντες εποίησαν, τους πολεμίους το λοιπόν της ημέρας υπό τας ακρωρείας υποχωρείν, ώςπερ από φιλίου καρπού του εν τω πεδίω φυλαττομένους, μη καταπατήσειαν.

[ocr errors]

Aύθις δέ ποτε εσράτευσεν επί Φλιούνται και εν Σικυώνι άρχων, Θηβαίους άγων, ούς τε αυτός είχε φρουρούς, και Σικυωνίους, και Πελληνέας» (ήδη γαρ τότε ηκολούθουν τοϊς Θηβαίοις) και Seisy. Samml. 8. 3. 2. Abth.

Σ

Εύφρων

[ocr errors][ocr errors]

Εύφρων δε τους αυτού έχων μισθοφόρους περί δισχιλίους συνετρατεύετο. Οι μεν ουν άλλοι αυτών δια του Τρικαράνου κατέβαιναν επί το Ηραίον, ως το πεδίον φθερούντες κατά δε τας εις Κόρινθον φερούσας πύλας επί του άκρου κατέλιπε Σικυωνίους τε και Πελληνέας, όπως μή ταύτη περιελθόντες οι Φλιάσιοι κατα κεφαλην αυτών γένοιντο υπέρ του Ηραίου. Ως δ' έγνωσαν οι εκ της πόλεως τους πολεμίους επί το πεδίον ωρμημένους, αντεξελ. θόντες οί τε εππείς και οι επίλεκτοι των Φλιασίων εμάχοντο, και ουκ ανίεσαν εις το πεδίον κυτούς. και το μέν πλεϊσον της ημέρας ενταύθα ακροβολιζόμενοι διηγoν, οι μεν περί τον Εύφρονα επιδιώκοντες μέχρι του ιππασίμου, οι δε ένδοθεν μέχρι του Ηραίου. Επει δε ώρα έδόκει ιέναι, απήεσαν οι πολέμιοι κύκλο του Τρικαράνον· ώσε γαρ την σύντομος προς τους Πελληνέας αφικέσθαι, η πρό του τείχους φάραγξ είργε. μικρον δ' αυτούς προς το όρθιων προπέμψαντες οι Φλιάσιοι, αποτρεπόμενοι έντο την παρα το τείχος επί τους Πελληνέας και τους μετ' αυτών. Και οι περί τον Θηβαίον δε, αισθόμενοι την σπουδών των Φλιασίων, ημιλλώντο, όπως φθάσειαν τοϊς Πελληνεύσι βοηθήσοντες, αφικόμενοι δε πρότερον οι ιππείς, εμβάλλουσι τοϊς Πελληνεύσι. δεξαμένων δε το πρώτον, επαναχωρήσαντες πάλιν συν τοϊς παραγεγενημένοις των πεζών ενέβαλον, και εκ χειρος εμάχοντο. κα) εκ τούτου δή έγκλίνουσιν οι πολέμιοι, πια, αποθνήσκουσε τών τε Σικυωνίων. τινές, και των Πελληνέων μάλα πολλοί και άνδρες αγαθοί. Τούτων δε γενομένων, οι μεν Φλιάσιοι τρόπαιον ίσαντο λαμπρόν, παιανίζαντες, ώσπερ είκός: οι δε περί τον Θηβαίον και τον Ευφρονα περιεώρων ταύτα, ώσπερ επι θέαν σεριδεδραιηκότες τούτων δε

[ocr errors]
[ocr errors]

πραχθέν.

[ocr errors]

πραχθέντων, οι μεν επί Σικυώνος απήλθον, οι δ' εις το άσυ απεχώρησαν.

Καλόν δε και τούτο διεπράξαντο οι Φλιάσιοι. τον γαρ Πελ. ληνέα πρόξενον ζώντα λαβόντες, καίπερ πάντων σπανιζόμενοι, άφηκαν ανεν λύτρων. Γενναίους μεν δη και αλκίμους πώς ουκ αν τις φαίη είναι τους τα τοιαύτα διαπραττομένους;

"Ως γε μην και δια καρτερία τοϊς φίλους την πίσιν διέσωζον, περιφανές: οί έπει είργοντο των εκ της γης καρπών, έζων, τα μεν εκ της πολεμίας λαμβάνοντες, τα δε εκ Κορίνθον ωνούμενοι, δια πολλών κινδύνων επί την αγοραν όντες, χαλεπώς μέν τιμήν πορίζοντες, χαλεπώς δε τους πορίζοντας διαπραττόμενοι, γλίχρως

δ' εγγυητας καθισάντες των αξόντων υποζυγίων. Ήδη δε παντάπασιν απορoύντες, Χάρητα διεπράξαντο σφίσι παραπέμψας την παραπομπής.

[ocr errors]

Επει δε εν Φλιούντι εγένοντο, έδεήθησαν αυτού και τους αχρείους συνεκπέμψαι εις την Πελλήνην. κακείνους κεν εκεί κατέλιπον. αγοράσαντες δε, και επισκευασάμενοι σπόσα έδύναντο υποζύγια, νυκτός απήεσαν, ουκ αγνοούντες, ότι ενεδρεύσουν την υπό τών πολεμίων, αλλά νομίζοντες χαλεπώτερον είναι του μάχεσθαι το μιή έχειν τα επιτήδεια. Και προήεσαν κεν οι Φλιάσιοι μετα Χάρητος. έπει δε ενέτυχον τοϊς πολεμίοις, ευθύς έργου τε είχοντο, και παρακέλευσάμενοι αλλήλοις ενέκειντο, και όμα Χάρητα επιβοηθείν έβόων. νίκης δε γενομένης, και εκβληθέντων εκ της οδού των πολεμίων. ούτω δη οίκαδε και εαυτούς, τη 8 ήγον, άπέσωσαν, σε δε την νύκτα ηγρύπνησαν, έκάθευδον

μέχρι

[ocr errors][ocr errors]

μέχρι πόρρω της ημέρας. Επει δε ανέση ο Χάρης, προσελθόν-
τες οι ιππείς και οι χρησιμώτατοι των πολιτών, έλεγον· Ω
Χάρης , έξεσί σοι τήμερον καλλισον έργον διαπράξασθαι. χωρίον
γαρ επί τοϊς ορίοις ημίν οι Σικυώνιοι τειχίζουσιν, οικοδόμους μεν
πολλους έχοντες, οπλίτας δε ου πανυ πολλούς. ηγησόμεθα μεν
ούν ημείς οι ιππείς, και των πολιτών οι έδρωμενέςατοι" συ δε το
ξενικόν έχων έαν ακολουθής, ίσως μεν διαπεπραγμένα σοι κατα-
λήψη, ίσως δε επιφανείς συ, ώσπερ εν Πελλήνη, τροπήν ποιή-
σεις. ει δέ τι δυσχερές σοί έσιν, ών λέγομεν, ανακοίνωσαι τοϊς
θεοϊς θυόμενος" οιόμεθα γαρ, έτι σε μάλλον ημών τους θεούς
ταύτα πράττειν κελεύσειν. τούτο δε χρή, ώ Χάρης , ευ ειδέναι,
ότι, εάν ταύτα πράξης, τοϊς μεν πολεμίοις έπιτετειχικως έση,
φιλίαν δε πόλιν διασεσωκώς. ευκλεέςατος δε εν τη πατρίδι έση,
ονομασότατας δε και εν τοίς συμμάχους και πολεμίοις. Ο μεν
δη Χάρης πεισθείς εθίετο των δέ Φλιασίων ευθύς μεν οι ιππείς
τους θώρακας ενεδύοντο, και τους ίππους εχαλίνουν, οι δε οπλί-
ται, όσα εις πεζών, παρεσκενάζοντο. έπει δε αναλαβόντες τα
όπλα επορεύοντο, ένθα ελύετο, απήντα αυτοϊς ο Χάρης και ο
μάντις, και έλεγον, ότι καλα είη τα ιερά, αλλά περιμένετε,
έφασαν ήδη γάρ και ημείς έξιμεν., ως δε τάχισα εκηρύχθη,
θεία τινί προθυμία και οι μισθοφόροι ταχυ εξέδραμον. Επει δε
Χάρης ήρξατο πορεύεσθαι , προήεσαν αυτού οι των Φλιασίων επ-
πείς και πεζοί και το μεν πρώτον ταχέως ηγούντο, έπειτα δε
έτρο χαζον τέλος δε οι μεν ιππείς ήλαυνον, οι δε πεζοί κατά
κράτος έθεον, ως δυνατόν, εν τάξει, οίς και ο Χάρης σπουδή
επηκολούθει. ήν μεν ούν της ώρας μικρόν προ δύντος ηλίου κατι.

λάμβα

[ocr errors]
« ZurückWeiter »