Abbildungen der Seite
PDF
EPUB
[ocr errors]

άγχικού οίκεόντων σφίσιούτοι δε και των ομούρων' οι δε, κάλα των εχομένων. κατα τον αυτόν δε λόγον και οι Πέρσαι τιμιώσε" προέβαινε γαρ δή το έθνος άρχον τε και επιτροπεύον. Ξεινικα δε νομαια Πέρσαι πρoσίενται ανδρών μάλισα. και γαρ δή την Μηδικήν έθήτα νομίσαντες της έωυτών είναι καλλίω , φορέασε και ές τους πολέμες, τους Αιγυπτίες θωρηκας: κος ευπαθείας τα παντοδαπας πυνθανό ροενοι επιτηδεύεσι και δή και απΕλλήνων μεθόντες, παισι μίσγονται. γαμέισι δέκασος αυτέων πολλας μεν κεριδίως γυναίκες, πολλώ δέτι πλεύνας παλλακας κτώνται. *Ανδραγαθίη δ' αύτη αποδεδεκται, μετά το μάχεθαι είναι αγαθόν, αν πολλούς αποδέξη παΐδας, το δε τους πλείσες αποδεικνύντι, δώρου εκπέμπει και βασιλεύς ανα πάν έτος. το πολλών δ'ηγέατα έσχυρον είναι. παιδεύεσι δε τους παίδας, από πενταετεος αρξαμενοι μέχρι είκοσαετεος, τρία μούνα, ιππεύειν, και τωξεύει», και αληθίζεθαι, πριν δε και πενταέτης γένηται, ούκ άπικνέεται #s όψιν τω πατρι, αλλά παρά τησι γυναιξί δίαιταν έχει, τούδε είνεκα τούτο ούτω ποιέεται, ίνα ήν απαθανη τρεφόμενος, μηδεμίην άσην τω πατρί προβάλλα. Λένέω μέν νυν τόνδε τον κόλιον είνέω δε και τόνδε, το μή μιής αιτίας εύνηκοι μήτε αυτόν τον βασιλέα μηδένα φονεύειν, μήτε των άλλων Περσέων μηδένα των Σωϋτ οίκετέων επί μιή αιτίη ανήκεσον πάθος έρδειν. αλλα λιγισάμενος ήν ευρίσκη πλέω τε και μέζω τα αδικήματα εόντα των υπουργημάτων, ούτω τώ θυμώ κράται. αποκτεϊναι δε ουδένα κολέγισε τον εαυτ8 πατέρα , ουδε μητέρα, αλλά σκόσοι ήδη τοιαύτα έγένετο, πάσαν ανάγκην φασί αναζητέομενα ταύτα ανευρεθήναι ήτοι υποβολιμαία εόντα, και μοιχίδια. ου γάρ δή

φασι

[ocr errors]

φασι δικός είναι τόν γε αληθέως: τοκέα υπό τη Σωτά παιδάς οποθνήσκειν. άσσα δέ σφι ποιέειν ουκ έξεσι, ταύτα ουδε λέγειν έξεσι. αίσχισον δε αύτοϊσι το ψεύδεθαε νενόμισαε δεύτερου δε, το οφείλεις χρέος πολλών μεν και άλλων είνεκα , μάλισα δε αναγκαίην φασί είναι, τον οφείλοντα και τι ψεύδος λέγειν. ός αν δε των ασών λέπρης ή λεύκης έχη, ές πόλιν ουτος ου κατέρχεται, ουδε συμμίσγεται τοϊαι άλλοισι Πέρσησι. φασί δέ μιν ες τον ήλιον αμαρτόντα τι, ταύτ' έχειν. ξεϊνον δε πάντα, τον λαμβανόμενον υπό τουτέων, εξελαύνεσι έκ της χώρης" πολλοί και τάς λευκές περιστεράς, την αυτήν αιτίην επιφέροντες. ες ποταμόν δε ούτε έναρέεσι, ούτε έμπτύεσι, ου χείρας ενωπονίζονται, ουδέ άλλον ουδένα περιορώσι, αλλα σέβονται ποταμούς μάλιστα, Και τόδε άλλο σφι ώδε συμπ έπτωκε γίνεται, το Πέρσας μεν αυτούς λέληθε, ήμέας μέν τοι ού. τα ονόματά σφι. εόντα μρια τοϊσι σώμασι και τη μεγαλοπρεπείη, τελευτώσι πάντα ές τώύτο γράμμα , το Δοριέες μέν Σαν καλέεσι, "Ίωνες δε Σίγμα. εκ τούτο διζήμενος ευρήσεις τελευτωντα των Περσέων τα ονόματα, ου τα μεν, τα δ'ά, αλλά πάντα ομοίως. Ταύτα μεν άτρει κέως έχω περί αυτών ειδώς είπεϊν. τάδε μέντοι ως κρυπτόμενος. λέγεται, και ου σαφηνέως περί του αποθανόντος: ως ου πρότερον θάπτεται ανδρος Πέρσεων και νέους, πριν αν υπ' όρνιθος ή κυνός ελκυσθήναι. μώγες μέν γαρ ατρεκέως οίδε ταύτα εποιέοντας: εμφανέως γαρ δή πoιεύσι. κατακηρώσαντες δε ών τον νέκυν Πέρσας, γη κρύπτεσι. μάγοι δε κεχωρίδεται πολλών των δε άλλων ανθρώπων, και των εν Λιγύπτω ερέων, οι μεν γαρ αγνεύσι έμψυχον μηδέν κτείνειν, ει μή όσα θύεσι: οι δε δή μάγοι αό.

τοχειρία πάντα, πλην κυνός και ανθρώπε, κτείνεσι. και αγώνισμα
τούτο μέγα ποιούνται, κτείνοντες όμοίως μύρμηκάς τε και όφεις και
τάλλα επρετα και πετεινά. και αμφί με το νόμο τούτο εχέτω,
ως και αρχήν ένομίσθη, άνειμι δε επί τον πρότερον λόγον.

[ocr errors]

Thucydides.
Noch ein Zeitgenoffe berodor's, und aus Athen gebürtig.
Schon im rechszehnten Jahre seines Alters las er bei Gelegenheit
Der olympischen Spiele ein Stück feiner Geschichte, worüber les
rodor Chränen der Bewunderung vergoß. In der Folge ward er
Anführer ber athenifchen Hälfšvdifer, die Amphipolis fchigen
sollten; er langte aber mit ihnen zu spåt an, und wurde deswegen
verbannt Jeft gieng er nach Thragien, und fammelte dort, who
rend seiner

zwanzigiảhrigen Entfernung, den Stof zu seiner treflis
chen und musterhaften Geschichte, die eigentlich den ganzen petos
ponnesischen Strieg der Griechen befassen sollte, aber nur die iu
den ersten 23 Jahren vorgefallenen Merkwürdigkeiten desselben
enthält. Von vielen derselben war er selbft Augenzeuge; und die
ábrigen rammelte und bearbeitete er mit großer Sorgfalt, Treue
und Senauigkeit. Nicht minder rühmlich ift seine

Schreibart, die fchon von den Alten als das beste Ruffer des Geschichtvortrages angesehen wurde. Sie ist gedrungen, würdig und edel, und vers råth überall reifen Geschmack. Thucydides, fagt Cicero , omnes dicendi artificio, mea fententia, facile vincit, ut verborum prope numerum fententiarum numero consequatur; ita porro verbis aptus er pressus, ut nescias, utrum res oratione, an verba sen. tentiis, illuftrentur. Auch hat sein Styl alle erforderliche Mans nichfaltigkeit, nach Bedürfniß der Gegenfånde; so ist er in der Hier mitgetheilten Beschreibung der Pest zu Athen (B. II, Stap. 47 ff.) malerisch, eindringlich und rührend. - Dergl. beilmann's Gedanken von dem Charakter und der Schreibart des Chucydides; Temgo, 1758, 4. und die Abhandlung des Dionys von balikar. 11aß über seinen Charakter, von Hrn. Tieusel überset, im rechs ften Bande von Gatterer's historischer Bibliothek,

1

[ocr errors][ocr errors]

Του δε θέρους ευθύς άρχομένου, Πελοποννήσιοι και οι ξύμμα-
χοι τα δύο μέρη, ώσπερ και τοπρώτον, έσέβαλον ές την Αττι-
κην, (ηγείτο δε Αρχίδαμος ο Ζεύξιδοίμιον, Λαικεδαιμονίων βα-

σιλεύς)

σιλεύς) και καθεζόμενοι έδήαν την γήν. και όντων αυτών και πολ. λάς πω ημέρας εν τη Αττική , η νόσος πρώτον ήρξατο γενέσθαι τους Αθηναίοις , λεγόμενον μεν και πρότερον πολλαχόσε εγκατασκηψαι, και περί Λήμνον και ένα άλλους χωρίοις. 8 μέντοι τοσούτός γε λοιμός, έδε φθορα ούτως ανθρώπων αδαμου έμενημονεύετο γενέσθαι. έτε γαρ ιατροί ήρκουν τoπρώτον θεραπεύοντες αγνοία , αλλ' αυτοί μάλιςα έθνησκων όσο και μάλιστα προσήεσαν, ούτε άλλη ανθρωπεία τέχνη έδεμία. όσα τε προς ιερούς έκέτευσαν, ή μαντείοις και τοϊς τοιούτοις, έχρήσαντο, πάντα ανωφελή ήν. τελευτώντές τε αυτών απέςησαν, υπό του κακά νικώμενοι.

[ocr errors]

"Ηρξατο δε το μεν πρώτον, ως λέγεται, εξ Αιθιοπίας της υπέρ Αίγυπτε, έπειτα δε και ές Αίγυπτον και Λιβύην κατέβη, και ες την βασιλέως γήν την πολλήν. ές δε την Αθηναίων πόλιν εξαπιναίως ένέπεσε και τοπρώτον εν τω Πειραιεί ήψατο των ανθρώπων, ώσε και ελέχθη υπ' αυτών ως οι Πελοποννήσιοι φάρμακα έσβεβλήκoιεν ες τα φρέατα, κρήναι γαρ ούπω ήσαν αυτόθι. ύσερον δε και ες την άνω πόλιν αφίκετο, και έθνησκον πολλώ μάλλον ήδη. λεγέτω μεν έν περί αυτά ως έκασος γιγνώσκει, και ιατρός, και ιδιώτης, αφ' ότε είκός ήν γενέσθαι αυτό, και τας αιτίας άρτινας νομίζει τοσαύτης μεταβολής έκανάς είναι δύναμιν ες το μεταςήσαι σχεϊν· εγώ δε οίόν τε εγίγνετο λέξω, και αφ' ών αν τις σκοπών, είποτε και αύθις επιπέσοι, μάλις αν έχοι τι προειδως μη αγνοείν, ταύτα δηλώσω, αυτός τε νοσήσας, και αυτός έδων άλλες πάσχοντας.

wy ay

[ocr errors]
[ocr errors]
[merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

2

Το μεν γάρ έτος, ως ωμολογείτο, εκ πάντων μάλισα και εκείνο ανοσον εις τας άλλας αθενείας ετύγχανεν όν· ει δέ τις και προέκαμανέ τι, ές τούτο πάντα απεκρίθη, τα δ'άλλες απ' εδεμιάς προφάσεως, αλλ' εξαίφνης, υγιείς όντας, πρώτον μεν της κεφαλής θέρμαι ισχυροί, και των οφθαλμών ερυθήματα και φλόγωσις ελάμβανε. και τα εντός, ή τε φάρυγξ και η γλώσσα, ευθύς αματώδη ήν, και πνεύμα άτοπον και βράγχος επεγίγνετο. και εν και πολλά χρόνώ κατέβαινεν ες τα στήθη ο πόνος, μετά βηχός ισχυρά και οπότε ες την καρδίαν σηρίξει, ανέσρεφέ, τε αυτην, και αποκαθάρσεις χολής πάσαι όσαι υπό ιατρών ώνομασμέναι εισιν, επήεσαν , και αυται μετα ταλαιπωρίας μεγάλης. λύγξ τε τοϊς πλέιοσιν ενέπιπτε κενή, σπασμόν ενδιδεσα ισχυρόν, τοϊς μεν, μετά ταύτα λωφήσαντα, τοϊς δε, και πολλά ύσερον. και το μέν έξωθεν απτομένο σώμα, ούκ άγαν θερμών ήν, άτε χλωρόν, αλλ' υπέρυθρον, πελιδνών, φλυκταινας μικραϊς και έλκεσιν εξήνθηκός: τα δε εντός έτως έκαίετο ώσε μήτε των πάνυ λεπτών υματίων και σινδόνων τας επιβολάς, μήτ' άλλο τι ή γυμνόν ανέχεσθαι, ήδισά τε άν ές ύδωρ ψυχρoν σφάς αύσες δίπτειν. και πολλοί τέτο των ημελημένων και έδρασαν ές φρέατα, απαύσω τη δίψη ξυνεχόμενοι, και εν τώ ομοίω καθειςηκει το, τε πλέον και έλαττον ποτών, και η απορία τα μη ησυχάζειν και η αγρυπνία επέκειτο διαπαντός και το σώμα, όσον περ κρόνος και η νόσος ακμάζοι, ουκ έμαραίνετο, άλλ' άντείχι παρα δόξαν τη ταλαιπωρία. ώσε και διεφθειροντο οι πλεΐσοι ένναταίοι και εβδομάιοι υπό του εντός καύματος, έτι έχοντές τι δυνάμεως, ή, ει διαφύγοιεν, επικα

[ocr errors]

τίοντος

« ZurückWeiter »